RP Logo ster 82 (VV)RP Logo ster 82 (VV)HISTORIE KORPS RIJKSPOLITIE
LIEF EN LEED OUD RPérs
 Jo Lamper overleden.


Onlangs ontvingen wij het volgende bericht.

Beste lezer,

Ik wil met u delen dat m'n vader, Jo Lamper, op 23 oktober jl. op 84 jarige leeftijd in het ziekenhuis van Ede is overleden aan een longontsteking.

Na z'n eerste standplaats Westkapelle is hij per 1-1-1966 gaan werken bij de AVD in Driebergen bij de Porsche groep. Na een aantal jaren is hij op 1-2-1973 overgestapt naar de verkeersschool Rijkspolitie in Bilthoven waar hij docent is geworden op de afdeling verkeersvorming. De school is overigens later verhuisd naar Apeldoorn waar hij tot zijn FLO/Vut heeft gewerkt.

Met vriendelijke groeten,
Harry Lamper

Hieronder een gedeelte uit een artikel over de Verkeersschool Bilthoven m.b.t. de werkzaamheden van Jo Lamper bij het Korps Rijkspolitie.

Bij de aanstelling als Hoofd Opleidingen werd Adj.G.v.d. Bovenkamp aangewezen als Hoofd Sector Verkeersvorming. Na diens overlijden werd Adj.J.M.Lamper aangewezen als Hoofd van genoemde Sector.
Als bijdrage aan de historie van de Verkeersschool volgt hierna het relaas van Adj. J.M.Lamper, geboren 13 juni 1933.

HVS H7-32 (2)(7V)Dat de levensloop van iemand anders kan verlopen dan dat hij in zijn jeugd door dagdromen bedacht heeft, mag blijken uit het volgend verhaal:
 
Als tweede zoon van een zes kinderen bestaand gezin, werd ik op 13 juni 1933 te Ierseke in Zeeland onder kommer-volle financiële omstandigheden geboren.
 
Ik groeide op, bezocht 8 klassen van de lagere school (in de oorlog miste er vaak een les!) vandaar de acht klassen. Mijn “jongensideaal” was toen reeds het plan onderwijzer te worden. Maar ………..de omstandigheden waren toen ongunstig, n.l. geen geld om verder te studeren; werken in het fruitteeltbedrijf van mijn vader en zijn oom. Dus geen ULO, MULO of H.B.S. was voor mij weggelegd. Wel volgde ik een aantal cursussen in de avonduren, maar dat zette weinig zoden aan de dijk.
 
Op een dag –mijn militaire dienst zat er op- reed ik op mijn “werkfiets” naar de boomgaard. Ik werd op heterdaad betrapt op een overtreding van het toenmalige Wegenverkeersreglement; ik reed op een fiets die niet voorzien was van een bel, die op een af- stand van 25 meter duidelijk hoorbaar was. Ik werd dus echt “staande gehouden”, kreeg een proces-verbaal en kostte mij een som van f.2,50.
 
Er volgde een gesprek met de wachtmeester en hij vond dat ik best wel kon solliciteren naar een baan bij de Rijkspolitie. Na deze gewaarwording werd ik gemeten en werd een gesprek gearrangeerd bij de Districtscommandant, Overste Ballegooijen de Jong. Na een korte toets bleek dat er nog wat geschaafd moest worden aan mijn algemene ontwikkeling. Toen volgde nog een sportkeuring hetgeen voor mij een verschrikking beek te zijn (ik had namelijk nooit iets aan sport gedaan!!!!)

Toch werd ik op 1 maart 1957 als leerling geplaatst op de Opleidingsschool van het Korps Rijkspolitie te Arnhem.
Op 1 juni 1957 werd ik aspirant der Rijkspolitie. Na een zware opleiding -zowel psychisch als fysiek- kreeg ik het fel begeerde A diploma met het daarbij behorende vaardigheidsdiploma.
In juni 1958 trouwden wij en onze eerste standplaats was West-kapelle in Zeeland; het was een badplaats in opkomst.
In de zomermaanden was het een drukte met badgasten ,maar een afwisselende dienst. De jaarlijkse kermis heeft van mij nooit de ereprijs gewonnen. Ik voelde me “aangetrokken tot het verkeer”, in de volksmond “de witte petten”. Tot verdriet van mijn adjudant-groepscommandant, gaf ik mij op voor het verkeer en werd vervolgens als cursist geplaatst op de Verkeersschool van het Korps Rijkspolitie te Bilthoven. Met veel plezier heb ik daar 9 maanden vertoefd. Na die opleiding werd ik geplaatst bij de Sectie Bijzondere Verkeerstaken in Den Haag (de z.g.n. Porschegroep). Een hele mooie tijd meegemaakt.

Ik merkte echter dat ik duidelijk ouder was dan degene waarover ik mentor was (iets minder snel en flexibel). Mijn draaicirkel werd steeds ruimer.
Inmiddels repeteerde ik – later doceerde ik – de collega’s voor het B-diploma in Burgerlijk Recht en Staatsinrichting. In die tijd zat ik ook niet stil en studeerde erop los in Burgerlijk Wetboek, Staatsinrichting, Duits en Engels. Daarna Middel Management en Hoger Management en was bovendien betrokken bij de Districtcursus in Utrecht.

HVS H7-33(7V)Op de foto rechts Jo lamper.
 
Toen werd het verlangen geboren voor de klas te staan. Nadat ik het een en ander had opgestoken m.b.t. onderwijskunde, lukte het op 1 maart 1973 aan de Verkeersschool Rijkspolitie te komen.
Er volgde een opklimmende spiraal in de rangen. De functie van hulpdocent was voorbij, waarna de docent werd geboren.
Vervolgens werd ik docent-klasseleider van de V.S.O.;menig cursist kreeg bij zijn vertrek een rijmpje mee.

Uiteraard bezocht ik een aantal maanden de Kaderschool in Amsterdam en de docentencursus in Arnhem. Doordat het Hoofd van de Sector Verkeersvorming, Adj.G.v.d.Bovenkamp overleed, werd ik aangesteld als Hoofd van de Sector Verkeersvorming in de rang van Adjudant–F-Niveau.
Verschillende evenementen zijn in die tijd de revue gepasseerd, onder andere het jubileum van het bestaan van de Verkeersschool,alwaar de toenmalige Minister van Justitie Van Agt van zijn belangstelling deed blijken.(foto)
Natuurlijk kom je door je functie in een andere hoek te staan.
Men staat dan op een eenzame post en het werk is toch van een ander soort. Bijv. vergaderen, examineren, etc.
Bij dit alles heb ik steun gevoeld in de persoon van Hoofd Opleidingen.
In 1984 verhuisde de Verkeersschool van Bilthoven naar Apeldoorn. Dit was voor mij een ingreep in het sociaal gebeuren. Het “knusse” van Bilthoven maakte plaats voor het “koude’ van Apeldoorn. In het algemeen was het goed werken op de Verkeersschool, wat later de naam kreeg van Politie Verkeersinstituut.

Om alle details te memoreren zou teveel tijd en papier gaan kosten. Bij het bereiken van de leeftijd van 57 jaar was er een mogelijkheid tot uittreden geschapen. Ik maakte daarvan gebruik en kon me toen bezig houden met onderzoeken van rijvaardigheid bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat.

Helaas duurde dat slechts 5 jaar, toen ik werd getroffen door een herseninfarct. Gelukkig mocht ik daarvan geheel en zonder bijwerkingen herstellen. Dit betekende echter wel ongeschikt voor mijn “hobby”. Ik knapte op en kreeg een groot aantal hobby’s terug zodat ik mijn dagen goed en geheel kon vervullen. De woorden “verveling” “haast” en “vlug”komen niet in mijn vocabulaire voor. Mijn wens ik dat dit nog in lengte van jaren mag doorgaan.