Dat direct na de tweede wereldoorlog de „jeep" ten tonele verscheen, zal geen verwondering baren. De jeep - met zijn onbegrensde mogelijkheden - was in de eerste jaren na de bevrijding gewoon een modeverschijnsel. De enige auto die in grote aantallen beschikbaar was, was de Amerikaanse militaire Jeep.
Duizenden Jeeps stonden na het einde van de oorlog opgeslagen in dumps van het Amerikaanse leger in Frankrijk. Om in de vervoersbehoefte van de politie te voorzien, kocht de Nederlandse overheid honderden Jeeps. 
In 1946 reisde een groep Rijkspolitiemannen naar een legerdump bij Reims om Jeeps voor de Rijkspolitie op te halen. Voor reserveonderdelen werden ook sloopjeeps per vrachtauto naar Nederland gebracht.
De Jeeps, die een jaar in de buitenlucht hadden stilgestaan, werden opgeknapt in de werkplaats van de Politie Technische Dienst van de Rijkspolitie in Delft. Om in vredestijd aan de Nederlandse verkeerswetgeving te voldoen moesten onder andere stop- achterlichten en richtinglampen gemonteerd worden. De Jeeps werden 'Sikkens autoflex donkerblauw' geverfd en op de plaat onder de voorruit kwam de markering 'Rijkspolitie' in witte letters.

MOTORFIETSEN VAN DE RIJKSPOLITIE 
Na de Tweede Wereldoorlog stalde het Amerikaanse leger ook grote aantallen Harley Davidson-motorfietsen als overtollig materieel in legerdumps in Frankrijk. Voor het Korps Rijkspolitie kocht de Nederlandse overheid Harleys van het type WLC Liberator en het type WLA 45. Net als de Jeeps werden deze motorfietsen opgehaald bij een legerdump in de buurt van Reims.

Na de houten stationcar, de zogenaamde „bakkerswagen“, kwam de metalen en met de stijgende welvaart de Customline en de Zephyr.

De laatsten zijn geleidelijk aan van het toneel aan het verdwijnen. Opvolger tot aan de dag van vandaag is de „Taunus" (17 en 20 M).